Debaty sejmoweXI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie modernizacji dworca kolejowego w Białymstoku

   Odpowiadając na interpelację posła Krzysztofa Jurgiela w sprawie modernizacji dworca kolejowego w Białymstoku, przedkładam następujące wyjaśnienie:    Podzielam wyrażony przez pana Krzysztofa Jurgiela pogląd, że dworce powinny stanowić wizytówkę działalności przedsiębiorstwa PKP, a ich wygląd oraz stan techniczny winien temu sprostać, szczególnie gdy znajdują się one w miejscowościach o wzmożonym ruchu turystycznym. Mając właśnie powyższe na uwadze, pomimo posiadania ograniczonych środków finansowych przedsiębiorstwo PKP rozpoczęło we wrześniu 1990 r. modernizację dworca PKP w Białymstoku.    Uwzględniając wielkość obiektu, pełnione funkcje związane z obsługą pasażerów, uwarunkowania techniczno-organizacyjne, a w szczególności fakt konieczności utrzymania pracy dworca podczas trwania prac modernizacyjnych, przyjęto już na etapie projektu technicznego etapowanie robót i podział obiektu na poszczególne części (według schematu w załączeniu).*)    W pierwszym etapie w latach 1990-1994 wykonano:    - modernizację części E i F, które po zakończeniu robót zasiedlone zostały przez WARS, Policję i administrację stacji,    - sieć cieplną do budynku dworca wraz z remontem budynku węzła cieplnego,    - zasilanie energetyczne całego obiektu,    - fragment dachu z konstrukcją nośną (nad częścią D 1).    Wartość tych robót wyniosła 2 674,5 tys. zł.    W wyniku przeprowadzonej na początku 1995 r. analizy wykonanych już prac modernizacyjnych, uwzględniając potrzeby funkcjonowania dworca w aspekcie jak najmniejszych utrudnień w obsłudze podróżnych, ustalono dalszy program prac modernizacyjnych na lata 1995-1997. Program ten był dostosowywany corocznie do możliwości finansowych PKP.    W latach 1995-1997 wykonano:    - remont i adaptację budynku po Urzędzie Celnym i ekspedycji na docelową siedzibę kasy stacyjnej i ekspedycji kolejowej (kwiecień 1996 r.),    - remont i adaptację części B (po przeniesieniu kasy stacyjnej) na tymczasowe kasy biletowe i poczekalnie (październik 1996 r.),    - roboty odkrywkowe, wyburzeniowe i ekspertyzy, a następnie rozpoczęto roboty konstrukcyjne fundamentów i ścian części D2 i C (po wyprowadzeniu podróżnych),    - kontynuowano roboty budowlane w części A.    Wartość robót wykonanych w latach 1995-1997 wyniosła 4111,9 tys. zł. Do całkowitego zakończenia zadania niezbędne są nakłady w wysokości 6800 tys. zł.    Podstawową przyczyną długotrwałej realizacji modernizacji dworca w Białymstoku są ograniczone możliwości finansowe przedsiębiorstwa PKP. Szczupłość środków w skali całego przedsiębiorstwa powodowała konieczność ustalenia priorytetów inwestycyjnych w przedsiębiorstwie PKP na najbliższe lata, którymi w aspekcie rozpoczynających się niebawem negocjacji RP o wejście do Unii Europejskiej są modernizacja taboru oraz modernizacja linii kolejowych o państwowym znaczeniu zaliczanych do międzynarodowego, europejskiego układu linii kolejowych AGC i AGTC. Dworce kolejowe, w tym również dworzec w Białymstoku, nie mieszczą się w tych kryteriach i dlatego też od początku realizacji zadania inwestor - Centralna DOKP - podejmował działania dla pozyskania dodatkowych środków umożliwiających zwiększenie tempa prowadzonych robót modernizacyjnych tego dworca. Efektem tych starań było podpisanie w dniu 7 kwietnia 1994 r. umowy z wojewódzkim konserwatorem zabytków w Białymstoku, w której WKZ zobowiązał się do partycypacji w kosztach modernizacji w wysokości 23% wartości robót. Realizując postanowienia umowy, WKZ przekazał na modernizację dworca kwotę 15 tys. zł w maju 1995 r. oraz, po licznych monitach ze strony PKP, kwotę 10 tys. zł w maju 1996 r. Pismem z dnia 14 maja 1997 r. WKZ poinformował Centralną DOKP, że nie posiada środków na dalszą partycypację.    Centralna DOKP zabiegała również o fundusze z innych źródeł, występując:    - dnia 19 stycznia 1996 r. do wojewody białostockiego,    - dnia 23 lutego 1996 r. do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w związku z likwidacją barier architektonicznych dla niepełnosprawnych na modernizowanym dworcu,    - dnia 19 kwietnia 1996 r. do wojewody białostockiego,    - dnia 11 czerwca 1996 r. do Urzędu Miejskiego w Białymstoku.    Poza kwotą 25 tys. zł od wojewódzkiego konserwatora zabytków nie uzyskano żadnych funduszy spoza PKP ani deklaracji partycypacji.    W trakcie realizacji robót modernizacyjnych Centralna DOKP podejmowała również próby zainteresowania obiektami i pomieszczeniami dworca potencjalnych przyszłych najemców, którzy zechcieliby podjąć się uczestniczenia w finansowaniu procesu inwestycyjnego. Oferty te nie wzbudziły zainteresowania - być może z uwagi na wysokie koszty modernizacji spowodowane koniecznością wymiany w niektórych częściach budynku fundamentów, ścian, stropu i dachu.    Obecnie na dworcu PKP w Białymstoku prowadzone są prace związane z przygotowaniem do wzmacniania ścian i fundamentów części C, D1, D1 oraz roboty wykończeniowe w części A.    W roku bieżącym planowano wykonanie następujących prac:    - zakończenie części A,    - wykonanie elewacji budynku ekspedycji, części E i F,    - wykonanie konstrukcji fundamentów, ścian i dachu nad częścią C i D2,    - wykonanie konstrukcji wewnętrznych oraz kanałów.    Na wykonanie tych robót niezbędna jest kwota 2800 tys. zł. Zakres robót dostosowany zostanie do możliwości finansowych przedsiębiorstwa PKP.    Na zakończenie kompleksowej modernizacji całego obiektu, w tym przede wszystkim na remont części B, C, D2, D1 z zagospodarowaniem otoczenia i przebudową układu torowo-peronowego oraz niezbędnej infrastruktury, należałoby zabezpieczyć w 1999 r. nakłady w wysokości około 4000 zł.    Na zwiększenie obecnego tempa prac modernizacyjnych nie pozwalają opisane wyżej ograniczone możliwości finansowe przedsiębiorstwa PKP. Sytuację mogłaby poprawić jedynie ewentualna pomoc w tym zakresie ze strony Urzędu Miasta Białystok. Należy przy tym zaznaczyć, iż mimo prowadzonej modernizacji dworca stacja Białystok odprawiła w ubiegłym roku 1 668 512 osób.    Przedkładając powyższe dane, informuję jednocześnie, że do dnia dzisiejszego nie został uregulowany stan prawny gruntu, na którym usadowiony jest dworzec w Białymstoku, gdyż od decyzji wojewody białostockiego stwierdzającego prawo wieczystego użytkowania przedsiębiorstwa PKP tego terenu (decyzja nr GG.VIII.7228-33/68/92/95 z dnia 10 stycznia 1996 r.) Białostockie Przedsiębiorstwo Spedycji Krajowej wniosło odwołanie do prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Decyzją nr ORZ.2-R-205/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. urząd mieszkalnictwa skierował sprawę ponownie do wojewody białostockiego. Sprawa jest w toku.    Reasumując, pragnę zapewnić, iż przedsiębiorstwo PKP wykazuje dużą operatywność w poszukiwaniu źródeł finansowania tego typu zadań (których w PKP jest wiele), i to zarówno wewnątrz samego przedsiębiorstwa, jak i na zewnątrz. Dlatego też, wysoko ceniąc troskę parlamentarzystów o stworzenie odpowiednich warunków funkcjonowania PKP na ich terenie, pragnę zapewnić, iż wykorzystane zostaną wszystkie pojawiające się możliwości, zwłaszcza finansowe, dla ich poprawy.    Minister    Eugeniusz Morawski    Warszawa, dnia 10 marca 1998 r.