Debaty sejmoweXI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie podaży oraz rezerw drewna tartacznego

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Bogdana Lewandowskiego w sprawie podaży oraz rezerw drewna tartacznego, przesłaną mi przy piśmie z dnia 08.02.2001 r. (znak: SPS-0202-5703/01), uprzejmie informuję:    Poziom pozyskania drewna w lasach determinowany jest ich możliwościami biologicznymi (produkcyjnymi). Rozmiar pozyskania drewna ustalany w oparciu o powyższą zasadę określa tzw. etat cięć, wynikający z planów urządzenia lasu nadleśnictw, zatwierdzanych przez ministra środowiska na okresy dziesięcioletnie. Etat jest ustalany w oparciu o zasady określone w art. 8 oraz art. 13 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (j.t. DzU z 2000 r. nr 56, poz. 679). Niedopuszczalne jest, aby rozmiar pozyskania drewna wynikał z potrzeb przemysłu drzewnego. To przemysł powinien dostosować się do możliwości produkcyjnych lasów w Polsce, czyli do podaży drewna na rynku, a w przypadku braku surowca krajowego przemysł ma możliwość importu drewna, szczególnie że nie ma żadnych (poza przepisami fitosanitarnymi) ograniczeń dla importu drewna.    Poziom pozyskania drewna w Polsce, utrzymywany w granicach 50-60% przyrostu, wynika z art. 8 pkt 4 ustawy o lasach, który obliguje do stosowania w leśnictwie zasady reprodukcji rozszerzonej, nastawionej na powiększanie zasobów leśnych, oraz z przyjętej w 1997 r. ˝Polityki leśnej państwa˝. Podzielam dominujący pogląd nauki leśnej, że taki poziom pozyskiwania drewna w Polsce jest właściwy i nie ma przesłanek merytorycznych dla weryfikacji rozmiaru pozyskania drewna w kraju pod potrzeby przemysłu.    Z zaskoczeniem przyjąłem informację, że tworzone są w Lasach Państwowych różnego rodzaju rezerwy surowca drzewnego, w domyśle - dla wywołania sztucznego deficytu drewna na rynku. Po zbadaniu sprawy zdecydowanie nie potwierdzam tej informacji. Lasy Państwowe pozyskują drewno zgodnie z etatem oraz potrzebami hodowlanymi i sanitarnymi lasów i na bieżąco je sprzedają. Są oczywiście wydzielone pule surowca na zaopatrzenie odbiorców strategicznych (duże zakłady papiernicze, płytowe, przemysł górniczy itp.), jest to jednak przeważnie surowiec nietartaczny (papierówka, kopalniak, drewno łuszczarskie).    Zarządzenie nr 5A dyrektora generalnego Lasów Państwowych z dnia 30.10.2000 r. w sprawie sposobu prowadzenia sprzedaży drewna w PGL Lasy Państwowe nie przewiduje tworzenia rezerw mających na celu ograniczanie podaży, a wręcz przeciwnie, w § 5 ust. 2 ˝Wytycznych ...˝ zakazuje ustalania rezerw na poziomie wskazującym na zamiar wywołania pozornego deficytu surowca drzewnego na rynku.    Wysokość tworzonych rezerw w nadleśnictwach podlega zatwierdzeniu przez dyrektora regionalnej dyrekcji LP. Są one tworzone jedynie na wypadek zdarzeń losowych (klęski żywiołowej), na zabezpieczenie dostaw dla nabywców rozwojowych i strategicznych (regionalnych i krajowych), a więc dla zabezpieczenia potrzeb odbiorców drewna. Również tworzenie rezerw dla potrzeb eksportu nie znajduje potwierdzenie w świetle faktu, że Lasy Państwowe eksportują zaledwie ok. 0,4-0,5% łącznej sprzedaży drewna wielkowymiarowego.    Zrozumiałe jest, zalecone w zarządzeniu 5A, wydzielanie pewnych pul drewna dla zabezpieczenia potrzeb odbiorców detalicznych, rozumianych jako ludność nabywająca drobne ilości drewna opałowego i użytkowego na potrzeby gospodarstw, bowiem tacy nabywcy nie powinni nabywać drewna w drodze przetargowej. Zdecydowanie nie potwierdzam również informacji o rzekomo znacznym wzroście cen drewna wielkowymiarowego. Ceny te rosły w ostatnich latach następująco:    - w 1997 r. o 1,45% przy stopie inflacji 14,9%,    - w 1998 r. o 7,66% ˝ 11,8%,    - w 1999 r. o 6,14% ˝ 7,3%,    - w 2000 r. o ok. 4,0% ˝ ok. 9,0%.    Odnosząc się do sygnalizowanego pogarszania się wyniku finansowego dużych zakładów przemysłu drzewnego (tartacznego), pozwolę sobie wyrazić pogląd, że poprawianie tego wyniku nie może odbywać się kosztem Lasów Państwowych, a szczególnie kosztem lasów - w drodze nadmiernych ich wyrębów. Podkreślenia wymaga, że w związku z wolą polityczną reprywatyzacji przewidywane jest wypłacanie przez Lasy Państwowe z ich środków odszkodowań za przejęte lasy, a będą to kwoty niebagatelne, płacone przez ok. 10 lat.    Reasumując i odpowiadając na trzy konkretne pytania postawione w interpelacji, informuję że:    - w Lasach Państwowych nie ma i nie będzie tworzenia rezerw drewna nastawionych na wywołanie sztucznego deficytu tego surowca,    - nie zamierzam zwiększać i nie mam podstaw prawnych ani merytorycznych do zwiększania podaży drewna na rynek w ilościach przekraczających ustalone etaty, tym bardziej że etaty sukcesywnie rosną i od 1996 do 2000 r. wzrosły z 18,6 mln m3 do 23,9 mln m3.    Odnosząc się do propozycji wycofania zarządzenia nr 5A DGLP, informuję, że widzę potrzebę udoskonalenia tego zarządzenia. Aktualnie trwają prace w tym kierunku, nowelizacja zarządzenia nie może jednak być dokonana w trakcie realizacji zawartych już umów.    Pozwolę sobie poinformować pana marszałka, że odpowiadałem już raz szeroko na interpelację posła p. B. Lewandowskiego dotyczącą w ogólnych zarysach tego samego tematu w moim piśmie z dnia 10.01.2001 r. (znak: DLOPiK.lp-070-3/01), którego kopię załączam.*)    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Janusz Radziejowski    Warszawa, dnia 20 lutego 2001 r.