Debaty sejmoweXI Kadencja

Interpelacja w sprawie usuwania wad technologicznych budynków wymagających modernizacji

   Szanowny Panie Premierze! Statystycznie rzecz ujmując, w Polsce mamy ok. 11 mln mieszkań w ponad 200 tys. budynków, które w dużej mierze wymagają kapitalnych remontów i modernizacji. Poważna część z nich jest pozostałością taniego budownictwa z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, którego skutki dostrzegamy dzisiaj, na potwierdzenie reguły - im niższe koszty inwestycyjne, tym wyższe koszty eksploatacji. Oczywiście o właściwościach cieplnych budynków decydowały zawsze polskie normy cieplne, określające jak dużo ciepła ucieka zimą na zewnątrz poprzez ściany, stropy, okna itd. I wszystko wskazuje na to, że problem usuwania wad technologicznych pozostanie nadal problemem bardzo trudnym i złożonym.    Po wstrzymaniu dotacji rządowych na usuwanie wad technologicznych, pewną nadzieję miała przynieść ustawa sejmowa o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych. I rzeczywiście Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 21 listopada 1998 r. uchwalił taką ustawę. Podając analizie zapisy tejże ustawy, można powiedzieć o niej, że naprawdę wymaga ogromnych pieniędzy, których ani spółdzielnie mieszkaniowe, ani prywatni inwestorzy nie mają. Uwarunkowania tejże ustawy są tak rygorystyczne, że decydując się na podjęcie programu termomodernizacji trzeba się poważnie zastanowić, czy w ogóle można podołać wymogom ustawy i czy się to spółdzielni finansowo kalkuluje.    Etapem rozpoczynającym przygotowanie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego jest sporządzenie specjalistycznego opracowania, które musi zawierać wskazanie optymalnego rozwiązania z punktu widzenia kosztów realizacji tego przedsięwzięcia i przewidywanych efektów w postaci oszczędności energii.    Taki projekt - po uprzedniej weryfikacji trybem określonym przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji - daje podstawę inwestorowi do ubiegania się w banku o kredyt na częściowe sfinansowanie kosztów przedsięwzięcia termomodernizacyjnego objęty pomocą państwa w jego spłacie. Pomoc ta realizowana będzie w formie premii termomodernizacyjnej wypłacanej dopiero po spłacie przez spółdzielnię 75% kwoty wykorzystanego kredytu i należnych od niego odsetek.    Premia stanowić może 25% kwoty wykorzystanego kredytu. Premia ta jest w rzeczywistości iluzoryczna, ponieważ oprocentowanie komercyjnego kredytu bankowego zdecydowanie przekroczy jej wartość. Ustawa zobowiązuje inwestora do partycypacji w kosztach przedsięwzięcia co najmniej w 20%. W konsekwencji tego założenia premia przysługuje inwestorowi, jeżeli kredyt nie przekracza 80% kosztów kompleksowego przedsięwzięcia oraz okres spłaty nie będzie dłuższy niż 7 lat, a ponadto roczne oszczędności muszą być co najmniej takie, jak wielkość rocznej raty wraz z odsetkami.    Niestety mimo wielu szumnych zapowiedzi o dobrodziejstwie ustawy Sejmu z dnia 21 listopada 1998 r. o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych problem nie został rozwiązany. Czy w tej sytuacji rząd nie powinien ponownie rozpatrzyć całokształt warunków realizacji programu termomodernizacji, szczególnie w zakresie zwiększenia pomocy (premii) dla spółdzielni mieszkaniowych?    Poseł Izabella Sierakowska    Lublin, dnia 19 kwietnia 1999 r.