Debaty sejmoweXI Kadencja

Interpelacja w sprawie zakresu przyznawania świadczeń pacjentom z zaburzeniami neurogennymi pęcherza

   Szanowny Panie Premierze! Zdecydowałam się skierować niniejsze pismo bezpośrednio do pana premiera ze względu na wagę problemu, mimo że dotyczy on służby zdrowia.    W rozporządzeniu ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 6 listopada 1998 r. (DzU nr 140, poz. 912) zawarty jest projekt dotyczący zakresu przyznawania świadczeń dzieciom z zaburzeniami neurogennymi pęcherza moczowego powstałymi w wyniku przepukliny oponowo-rdzeniowej. Według tego projektu mali pacjenci otrzymywaliby przydział cewników w liczbie 30 na miesiąc z odpłatnością 50%.    Rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej zawierające taką propozycję wywołało ostry protest wybitnych lekarzy specjalistów z Akademii Medycznej w Lublinie, Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Lublinie oraz działaczy Zarządu Głównego Stowarzyszenia Chorych z Przepukliną Oponowo-Rdzeniową RP.    Protestujący lekarze stwierdzają, że ludzie odpowiedzialni za opracowanie takiego projektu nie orientują się w potrzebach pacjentów z pęcherzem neurogennym.    Aby przerywane cewnikowanie było skuteczne, dzieci wymagają cewnikowania 4 do 5 razy dziennie. Można naturalnie cewnikować pęcherz jednym cewnikiem kilkakrotnie przez cały dzień, niemniej w tym przypadku istnieje realna groźba częstego występowania zakażeń dróg moczowych, co w istotny sposób podnosi ryzyko niepotrzebnych hospitalizacji dzieci oraz uszkodzenia nerek. Czy osoby decydujące o przyznaniu chorym dzieciom jednego cewnika dziennie biorą takie ryzyko pod uwagę? Wszyscy zdajemy sobie sprawę z potrzeby szukania rezerw finansowych w służbie zdrowia i w całej gospodarce naszego kraju, niemniej nie można zgodzić się na to, aby odbywało się to kosztem kalekich dzieci.    Wracając do liczby potrzebnych cewników, można wyliczyć, że dzieci z pęcherzem neurogennym wymagające przerywanego cewnikowania, prowadzonego w sposób bezpieczny dla pacjenta, potrzebują miesięcznie ok. 150 cewników typu Nelaton. Stąd zatem liczba 30 cewników w rozporządzeniu wydaje się dalece niewystarczająca.    Co więcej, specjaliści z Akademii Medycznej oraz Dziecięcego Szpitala Klinicznego, mając kontakt z ośrodkami zagranicznymi zajmującymi się leczeniem dzieci z przepukliną oponowo-rdzeniową, mieli nadzieję, iż polskie dzieci będą miały możliwość używania dużo doskonalszych cewników firmy Lofric, pozwalających na nietraumatyzowanie cewki moczowej w czasie cewnikowania, zwłaszcza u chłopców. Perspektywa taka w obliczu aktualnych trendów polityki naszego rządu oddala się od nas zamiast przybliżać.    Zakładając konieczność comiesięcznego zakupu wielu cewników (z odpłatnością 50%) - jeśli decyzja państwa co do liczby wydawanych środków na jedną osobę nie ulegnie zmianie, prof. Tomasz Karski proponuje np. przydzielanie pewnej ilości pieluchomajtek i cewników lekarzom rodzinnym, którzy w zależności od rozeznania w sytuacji dzieliliby je pomiędzy zarejestrowanych i leczących się u nich pacjentów z nietrzymaniem moczu. Innym rozwiązaniem mogłoby być dodatkowe wpłacanie składki na ubezpieczenie zdrowotne przez rodziców pacjentów z przepukliną oponowo-rdzeniową bądź przez samych pacjentów z przepukliną oponowo-rdzeniową, w przypadku kiedy pracują. Mogłaby to być np. procentowo wyższa składka odprowadzana od ogólnej składki ZUS-owskiej lub też o pewną kwotę podwyższona składka, jaką każdy pracownik płaci na ZUS lub też oddzielnie na ochronę zdrowia.    Panie Premierze! Bez pomocy państwa pacjenci z przepukliną oponowo-rdzeniową oraz ich rodziny nie poradzą sobie z trudami leczenia. Zwracam się zatem do pana jako prezesa Rady Ministrów o ponowne rozpatrzenie przyznanych wspomnianym pacjentom świadczeń i zwiększenie refundacji zaopatrzenia w cewniki do liczby 150 na miesiąc, z zerową odpłatnością, co umożliwi skuteczne leczenie pacjentów z pęcherzem neurogennym według obecnie przyjętych standardów. Liczę na szybką odpowiedź pana premiera w tej sprawie.    Czy wobec przytoczonych argumentów wybitnych specjalistów lekarzy rząd RP zdecyduje się na zmianę rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 6 listopada 1998 r. w sprawie zakresu przyznawanych świadczeń pacjentom z pęcherzem neurogennym?    Poseł Izabella Sierakowska    Lublin, dnia 25 stycznia 1999 r.