Debaty sejmoweXI Kadencja

Interpelacja w sprawie obrony dobrego imienia Polski przez dyplomację polską

   Szanowny Panie Ministrze! Przedstawiciele polskich środowisk intelektualnych w Kraju i na Emigracji zwracają uwagę na niską aktywność polskich służb dyplomatycznych na obszarze obrony dobrego imienia Polski, atakowanego niesprawiedliwie w paszkwilach prasowych, książkowych, telewizyjnych itd. za granicami naszego Państwa. Antypolonizm propagandowy, podobnie jak antysemityzm, towarzyszył społecznym dziejom Europy i Ameryki także po zakończeniu II wojny światowej. Do maja 1945 roku miał on jednak skrajne formy masowego ludobójstwa połączone z propagandą antypolską i antyżydowską, w której narodowo-socjalistyczne Niemcy uzasadniały swoje zbrodnicze cele polityczne, wymierzone przeciwko biologicznej egzystencji Polaków i Żydów. Ograniczam zakres niniejszej interpelacji do zagadnienia antypolonizmu, występującego za granicami Polski w jego powojennej, tj. propagandowej postaci. Aczkolwiek antypolonizm propagandowy występuje po 1990 r. także wewnątrz Polski, bazując na oszczerczych stereotypach propagandowych, które były utrwalane po 1945 r. w Polsce przez fanatycznie antyniepodległościową politykę części ówczesnej grupy rządzącej, która nie identyfikowała się z interesami naszego Kraju, lecz tylko z nadrzędnym wobec Polski czynnikiem zagranicznym. Z tamtych czasów oraz ze współczesnych inspiracji zagranicznych biorą się antypolskie oszczerstwa upowszechniane w Polsce przez niektóre tutejsze środowiska opiniotwórcze. Na przykład przypisywanie Polakom udziału w niemieckiej zbrodni holocaustu na Żydach europejskich. Mając powyższe na uwadze, proszę uprzejmie na podstawie art. 192 ust. 2 regulaminu Sejmu RP o udzielenie przez Pana Ministra odpowiedzi na następujące pytania.    1. Czy instrukcja służbowa obowiązująca polskie placówki dyplomatyczne zobowiązuje je do prostowania nieprawdy, kłamstwa albo oszczerstwa, wymierzonych w dobre imię Polski, a które na terenie akredytacji placówki są ogłaszane w publikacjach prasowych, książkowych, telewizyjnych, radiowych, filmowych, internetowych itp.?    2. Czy pracownicy polskich placówek dyplomatycznych posiadają w 2003 r. odpowiednie wykształcenie teoretyczne i przygotowanie praktyczne do prowadzenia działalności, o której mowa w punkcie 1.?    3. Jakie są efekty aktywności, o której mowa w punkcie 1., w okresie kadencji Pana Ministra Cimoszewicza w MSZ RP? Na przykład ile listów żądających sprostowania nieprawdy, kłamstwa i oszczerstwa, wymierzonych w dobre imię Polski i opublikowanych w mediach masowej informacji w krajach akredytacji polskich placówek dyplomatycznych, zostało skierowanych do właściwych wydawców, nadawców, producentów, właścicieli portali internetowych?    4. Czy portale internetowe polskich placówek dyplomatycznych w USA, Rosji, Izraelu, Czechach, Arabii Saudyjskiej, Skandynawii, Francji, Niemczech, Słowacji, Hiszpanii itd. zawierają w językach państw przyjmujących informacje o wszechstronnej i systematycznej pomocy polskiej dla Żydów w Polsce okupowanej bezprawnie przez Niemcy w latach 1939-1945 i w której Polacy byli na równi z Żydami i Romami celem niemieckiego ludobójstwa?    5. Czy portale internetowe wskazane w punkcie 4. informują o polskich stratach ludnościowych, kulturowo-cywilizacyjnych i gospodarczych, spowodowanych w latach 1939-1945 przez okupacyjną politykę niemiecką w Polsce?    6. Czy wskazane wyżej portale internetowe informują, że przyczyną opóźnienia cywilizacyjnego Polski w 2003 r. są utrwalone w latach 1945-1990 nieracjonalne instytucje narzuconego ustroju radzieckiego, od którego ucierpiały także Rosja i inne kraje na wschód od Odry, które otrzymały jednak po 1945 roku sprawiedliwe granice terytorialne, warunkujące ich pokojowe współistnienie?    7. Czy MSZ RP prowadzi za granicą działalność informacyjną w innych formach (prawa, książki, filmy itd.), upowszechniającą prawdę o Polsce?    Z wyrazami szacunku    Poseł Janusz Dobrosz    Wrocław, dnia 20 października 2003 r.